Diagnoza
Aby rozpocząć właściwe leczenie hemoroidów najpierw należy je zdiagnozować. Zewnętrzne żylaki odbytu są widoczne, natomiast wewnętrzne żylaki odbytu wykrywa się poprzez badanie palpacyjne doodbytnicze, zwane także badaniem per rectum, które polega na wprowadzeniu palca do odbytnicy. W celu potwierdzenia diagnostyki lekarz może zlecić anaskopię lub kolonoskopię.
Badania polegają na wprowadzeniu przez odbyt cienkiego wziernika (rurki) zaopatrzonego w światło i powiększającego optykę w celu obejrzenia odbytu (badanie anoskopowe) lub całego jelita grubego (badanie kolonoskopowe). Wykonywana jest także sigmoidoskopia, czyli badanie endoskopowe dolnej części jelita grubego, która umożliwia jednocześnie pobranie wycinków do histopatologii ( pobranie wycinka tkanki lub komórki do badania mikroskopowego).
Leczenie
W badaniu diagnostycznym należy przede wszystkim wykluczyć inne schorzenie, które objawia się w podobny sposób. Krwawienie, ból i pieczenie okolic odbytu mogą być bowiem wywołane przez infekcję, zapalenie jelita grubego, polipy, raka okrężnicy lub uraz tych miejsc.
Bardzo ważne jest, iż aby zapobiec powstawaniu hemoroidów. W tym celu wystarczy zmienić dietę. Jest to także sposób leczenia dolegliwości w początkowych stadiach. Zaleca się spożywanie dużej ilości gruszek, fasoli, płatków owsianych, gotowanych warzyw zielonolistnych, pełnoziarnistego pieczywa, brunatnego ryżu oraz płyny, co najmniej 2 litry wody dziennie.
Przy bardziej zaawansowanych stadiach należy zwrócić szczególną uwagę na wybór metody leczenia hemoroidów. Lekarz powinien przeprowadzić wywiad.

Węglowoadany pełnią w naszym organizmie wiele ważnych funkcji, gdyż stanowią podstawowy, najłatwiej dostępny środek energii, pozwalający na zachowanie w organizmie stałej temperatury ciała. Z jednego grama cukru możemy pozyskać aż cztery kalorie energii. Należy jednak podkreślić, iż w przeciwieństwie do tłuszczy, będących podstawowym źródłem energii, pokłady węglowodanów bardzo szybko się wyczerpują. Nie mniej jednak, to właśnie glukoza jest jedynym źródłem energii dla mózgu i mięśni.
Fobia
Słowo fobia pochodzi od greckiego słowa „phobos” oznaczającego lęk, strach. Najogólniej mówiąc są to zaburzenia nerwicowe, których najbardziej charakterystycznym objawem jest irracjonalny, paniczny lęk przed pewnymi rzeczami, sytuacjami albo zjawiskami.