Żylaki odbytu to tzw. guzki krwawiczne zbudowane z tkanki naczyniowej, wypełnione połączeniami tętniczo- żylnymi. Końcowe tętniczki tworzą poduszeczki naczyniowe, które otaczają zwieracze odbytu - wewnętrzne i zewnętrzne mięśnie okrężne. Ich nazwa pochodzi z greki (hemoroides) i tłumaczy się jako "krwawienie, przepływ krwi". Umiejscowione są na ok. 3-4 cm powyżej odbytu w jego kanale. Jako uwypuklenia błony śluzowej, pod którą się znajdują uczestniczą w kontrolowaniu gazów, uszczelniają odbytnicę oraz ułatwiają wydalanie stolca.
Gdy dochodzi do zastoju krwi w naczyniach, tętniczki rozszerzają się. Prowadzi do powstania obrzęku i guzkowatych wypukłości w błonie śluzowej czyli tzw. guzków hemoroidalnych. Guzki powiększają się, krwawią i zaczynają przemieszczać po kanale odbytu na zewnątrz.
Żylaki odbytu umiejscawiają się wewnątrz lub na zewnątrz. Początkowo objawiają się tylko bezbolesnym krwawieniem z błony śluzowej w trakcie oddawania stolca. Mówi się wtedy o żylakach wewnętrznych. Gdy uszkodzeniu ulegną już naczynia krwionośne, zwieracze mięśni odbytu przestają pełnić swoje funkcje i powstałe guzy podczas wypróżniania wypadają na zewnątrz, wtedy mamy do czynienia z hemoroidami zewnętrznymi, które są dużo bardziej bolesne niż wewnętrzne żylaki. Wywołują ból, swędzenie i krwawienie. Pojawiają się także liczne dolegliwości towarzyszące tj. stan zapalny, obrzęk, pieczenie w okolicy odbytu i uczucie niecałkowitego wypróżnienia.
Objawy żylaków nie tylko są bolesne, ale również bardzo utrudniają życie. Z tego powodu należy zwrócić się do lekarza po pomoc.

Węglowoadany pełnią w naszym organizmie wiele ważnych funkcji, gdyż stanowią podstawowy, najłatwiej dostępny środek energii, pozwalający na zachowanie w organizmie stałej temperatury ciała. Z jednego grama cukru możemy pozyskać aż cztery kalorie energii. Należy jednak podkreślić, iż w przeciwieństwie do tłuszczy, będących podstawowym źródłem energii, pokłady węglowodanów bardzo szybko się wyczerpują. Nie mniej jednak, to właśnie glukoza jest jedynym źródłem energii dla mózgu i mięśni.
Fobia
Słowo fobia pochodzi od greckiego słowa „phobos” oznaczającego lęk, strach. Najogólniej mówiąc są to zaburzenia nerwicowe, których najbardziej charakterystycznym objawem jest irracjonalny, paniczny lęk przed pewnymi rzeczami, sytuacjami albo zjawiskami.